Część kibiców mówi: "Śląsk to my". Nie jest to miejsce, by zastanawiać się nad tym, ile w tym prawdy. Jakby jednak nie spojrzeć, dość istotnym elementem układanki o nazwie "Śląsk" jest grupa dżentelmenów odzianych w getry i spodenki, wymieniająca między sobą łaciatą kulę na trawiastym prostokącie, celem umieszczenia jej w jednej z bramek oraz celem niedopuszczenia, by ci odziani inaczej, nie dokonali tego wyczynu skupiając się na drugiej bramce.

      W naszym kraju 20 milionom osób wydaje się, że znają się na piłce. Większość ma rację - wydaje im się. Oklaski zbierają zawodnicy, którzy na boisku są najczęściej widoczni, nawet jeśli nie owocuje to niczym konstruktywnym, często zaś pamięć o jednym wspaniałym zagraniu przesłania 89 minut futbolowej bezradności. Pod wpływem emocji umyka wiele istotnych elementów, co może zamazać prawdziwy obraz gry drużyny i prowadzić do wyciągania zbyt pochopnych wniosków.

      Mecz nie składa się z wyrwanych z kontekstu akcji, to ponad półtora godziny gry, z których z każdej minuty można wychwycić coś, co tworzy obraz poczynań drużyny. Moim celem jest jego jak najdokładniejsze ujęcie. Zapraszam do lektury i rzeczowej dyskusji.

Andrzej Gomołysek

Ekstraklasa 2009/2010
ZOBACZ	1. kolejka	Śląsk Wrocław	Cracovia	2:0 (1:0)	2009-08-01
ZOBACZ	2. kolejka	Polonia Warszawa	Śląsk Wrocław	2:3 (0:1)	2009-08-09
ZOBACZ	3. kolejka	Śląsk Wrocław	Polonia Bytom	2:1 (1:1)	2009-08-14
ZOBACZ	5. kolejka	Lechia Gdańsk	Śląsk Wrocław	1:1 (0:1)	2009-08-29
ZOBACZ	6. kolejka	Śląsk Wrocław	Legia Warszawa	0:0	2009-09-12
ZOBACZ	7. kolejka	Korona Kielce	Śląsk Wrocław	1:1 (0:1)	2009-09-19

Kolejne analizy pojawią się podczas rundy wiosennej