Jakim składem na Zagłębie?
fot.: Mateusz Porzucek
Cieszy fakt, że Śląsk jeszcze w lidze nie przegrał. Cztery ostatnie spotkania zielono-biało-czerwonych kończyły się jednak tylko podziałem punktów. W efekcie wrocławianie okupują miejsce w środku ligowej tabeli. Czas na zwycięstwo. A czy może być lepsza okazja do tego niż derby?
Ideą tego cyklu jest pokazanie, jaki skład na mecz wybrałby autor tekstu. Nie jest to zgadywanie lub prezentowanie, jaki skład wytypuje trener Jacek Magiera.
Jakie zestawienie personalne na Zagłębie Lubin?
Tylko dwie zmiany w wyjściowym składzie. Odpoczynek od grania należy się Lewkotowi. Młody zawodnik Śląska gdzieś zatracił pewność siebie, którą imponował na początku sezonu. Jego miejsce powinien zająć Łukasz Bejger. Mecz na ławce powinien również zacząć Petr Schwarz. Czech nie prezentuje jeszcze takiego poziomu, którego powinniśmy od niego oczekiwać. Do pierwszej jedenastki wraca kapitan.
Bramkarz: Michał Szromnik. Czy rywalizacja o miejsce pierwszego bramkarza Śląska definitywnie się zakończyła? Zdrowa, męska rywalizacja na treningu obu bramkarz jest potrzebna. Napędza wtedy obu. Bramkarz to pozycja na której potrzebna jest jednak stabilizacja. W mojej ocenie to Szromnik wygrywa miejsce między słupkami bramki Śląska.
Środek obrony: Łukasz Bejger, Wojciech Golla, Diogo Verdasca. Portugalczyk wejście to zespołu miał kiepskie. Z każdą minutą spędzoną na boisku zaczyna mnie coraz bardziej przekonywać do siebie. Podoba mi się jak wporwadza piłkę, podoba mi się jak się ustawia. Wie na czym polega gra trójką stoperów. Jeśli jeszcze odbuduje formę piłkarską i złapie rytm meczowy, może na stałe wywalczyć miejsce w składzie. O to miejsce nie musi się martwić Wojciech Golla. To najrówniej i najlepiej grający obrońca w kadrze Jacka Magiery. Filar linii defensywnej. Miejsce po prawej stronie trzyosobowego bloku zajmuje Bejger. To pewniejszy wybór na tej pozycji od Lewkota, dla którego w mojej ocenie nominalną pozycją jest środek pomocy.
Kliknij i sprawdź aktualny kurs w Superbet na zwycięstwo Śląska
Prawe wahadło: Bartłomiej Pawłowski. Czy możemy powiedzieć, że zrozumiał na czym polega gra na tej pozycji? Wydaje się, że jest coraz lepiej. Musimy jednak pamiętać z jakiego poziomu startował. Nie jest i nie będzie zastępstwem dla Janasika, który będzie gwarantował zbliżony poziom. Gra bo brakuje alternatywy.
Defensywni pomocnicy: Krzysztof Mączyński, Rafał Makowski. Wracamy do duetu, który prowadził grę Śląska w europejskich pucharach. Intensywność spotkań sprawiła, że chwilę odpoczynku musiał otrzymać Mączyński. Teraz, kiedy WKS gra co tydzień, nie powinien mieć problemów z wytrzymaniem takiej intensywności. Makowski ustabilizował formę. Podoba mi się, że nie boi się zagrać nieoczywistego podania. Brakuje mu jeszcze liczb.
Ofensywni pomocnicy: Mateusz Praszelik, Robert Pich. „Jeszcze bardziej” liczb nie ma Praszelik. Od ofensywnego pomocnika musimy ich wymagać. Musimy wymagać, że będzie wykorzystywał stworzone przez zespół okazje. Musimy wymagać, że będzie kreował grę zespołu na połowie przeciwnika. Praszelik pokazał, że potrafi wziąć na siebie obowiązek dyktowania tempa gry. Problem jednak w tym, że zrobił to na początku poprzedniego sezonu. Musimy jednak stawiać na potencjał, który w nim drzemie. Liczę, że do formy strzeleckiej powróci Pich. Słowak nieco spuścił z tonu. Zaczyna dokonywać niewłaściwych wyborów i nadmiernie wierzyć w swoje strzeleckie możliwości. Musi złapać odpowiedni balans.
Napastnik: Erik Exposito. Notuje obniżkę formy. Znamy go jednak na tyle długo, że wiemy, że to musiało nadejść. Hiszpan w imponującym stylu rozpoczął sezon. Strzelał, asystował, stwarzał okazje. Teraz nieco przygasł. Inną sprawą jest fakt, że cały zespół gra słabiej. A Exposito potrzebuje zespołu, który będzie grał piłką, który nie będzie się bał podejść wyżej. Wtedy więcej możliwości otrzymuje napastnik z półwyspu Iberyjskiego. We Wrocławiu zdecydowanie postawiono na Hiszpana. Moim zdaniem to bardzo dobry wybór. Derby są idealnym momentem na odwdzięczenie się za okazane zaufanie.
