Refleksje pomeczowe
Zwycięstwo z Kujawiakiem rozbudziło apetyty, jednak mecz w Białymstoku sprowadził wszystkich na ziemię. Nie pomógł przyjazd dzień wcześniej, ani obecność na trybunach panów Ptaka i Sobańskiego (jak wiadomo pańskie oko konia tuczy). Porażka z Jagiellonią była jak najbardziej zasłużona, graczom Śląska zabrakło atutów, by wywieźć choćby jeden punkt z trudnego terenu. Warto dostrzec jednak pewne plusy. Pewnym punktem wydaje się być Janukiewicz. Gdyby nie jego interwencje porażka mogłaby być znacznie wyższa, a przy golach nie miał wiele do powiedzenia. Po raz drugi dobrą zmianę dał Ostrowski, może w kolejnym meczu powinien wyjść w podstawowej jedenastce? Pozytywnie ocenić trzeba także kilkanaście minut gry Witkowskiego. Choć zdarzył mu się jeden kiks, to jednak po jego podaniu Kowal mógł zdobyć honorową bramkę. Miejmy nadzieję, że jego talent będzie się rozwijał. Ważne także, że trener Tarasiewicz nie boi się eksperymentować. Po jednym treningu zadecydował, że z Kujawiakiem w ataku wystąpi Kowal, teraz próbuje także Witkowskiego. Gdy wynik był niekorzystny nie nakazał murowania bramki, lecz starał się ustawić drużynę bardziej ofensywnie. Żeby jednak te plusy nie przesłoniły nam minusów... trzeba powiedzieć, że różnica w grze obu zespołów była kolosalna. Gospodarze przeprowadzali urozmaicone ataki, potrafili szybko przerzucać piłkę na drugą stronę, gracze nie bali się stosować nieszablonowych podań. Trzeba przyzwyczaić się, że nie będzie już tak, jak w 3 lidze, gdzie to Śląsk przeważnie był stroną atakującą. Teraz o każdy punkt trzeba będzie bardzo ostro walczyć. Drużynie brakuje klasycznego środkowego napastnika, miejmy nadzieję, że szybko wykuruje się i złapie dobrą formę Kosztowniak. W środku pola trener Tarasiewicz stawia na dwóch defensywnych pomocników (Sztylka i Szewczyk), może jednego z nich zastąpić graczem bardziej kreatywnym? Może więcej urozmaicenia w grze wniesie w pełni przygotowany Małecki?
źródło: własne
