Rywal pod lupą: Polonia Warszawa

POLONIA WARSZAWA – HISTORIA

Polonia Warszawa to najstarszy istniejący klub piłkarski w Warszawie. W 1911 roku dnia 19 listopada dwie drużyny gimnazjalistów, Merkury (Szkoła Zgromadzenia Kupców) i Stella (Szkoła Konopczyńskiego), które działają w ramach Warszawskiego Koła Sportowego, łączą się dają początek Polonii. Co interesujące, autorem nazwy Polonia (w łacinie Polonia to Polska) był kapitan innego zespołu – Szkoły Ziemi Mazowieckiej – Wacław Denhoff-Czarnocki. W zarządzie koła były tereny warszawskiej Agrykoli, toteż klub swoje mecze rozgrywał właśnie tam. Początkowo zespół Polonii do pojedynków na zielonej murawie przystępował w strojach w biało-czarne pasy, a dopiero wiosną 1913 roku, to czarne trykoty stały się naturalnym wyborem. Sprawa koloru koszulek jest bogata w kilka teorii, z których najbardziej „patriotyczna” mówi, że czarny kolor został wybrany ze względu na żałobę po ojczyźnie. Prawda mogła być zupełnie inna, gdyż jeden z zawodników ówczesnej drużyny zdołał kupić taką ilość koszulek tylko w kolorze czarnym. Zaletą takiej kolorystyki stanowił fakt, iż nie brudziły się one tak często jak biało czarne, grając na błotnistym boisku przy Agrykoli. W 1923 roku zespół otrzymuje od władz miasta teren pod budowę boiska w sąsiedztwie Dworca Gdańskiego, ale warto zaznaczyć iż na początku teren pod budowę wyznaczono w Paru Skaryszewskim, a nieco później w otoczeniu Cytadeli Warszawa.  W roku 1926 Polonia wygrywa mistrzostwo Warszawy po raz szósty. W momencie wybuchu II Wojny Światowej rozgrywki ligowe zostają zawieszone. W sierpniu 1944 roku, podczas Powstania Warszawskiego, oddziały powstańcze Batalionów: Zośka, Pięść i Czata 49, poprzez boisko Polonii wyprowadzają uderzenie w stronę agresora, które kończy się niepowodzeniem. Polonia Warszawa przeniosła się na ulicę Konwiktorską 6 w 1928 roku i ma tam swoją siedzibę do dziś.

Największe osiągnięcia w historii klubu z Warszawy to:

• 2-krotny Mistrz Polski: 1946, 2000

• 3-krotny Wicemistrz Polski: 1921, 1926, 1998

• 2-krotny zdobywca Pucharu Polski: 1952, 2001

• zdobywca Superpucharu Polski: 2000

• zdobywca Pucharu Ligi: 2000

• uczestnik III rundy eliminacji Ligi Mistrzów: 2000/2001

• uczestnik III rundy eliminacji Ligi Europy: 2009/2010

• półfinalista Pucharu Intertoto: 1999 

STATYSTKI POJEDYNKÓW ZE ŚLĄSKIEM

Ostatni pojedynek pomiędzy Śląskiem Wrocław a Polonią Warszawa miał miejsce ponad 12 lat temu. To 13 kwietnia 2013 roku wrocławianie podzielili się punktami w Warszawa notując cenny remis 2:2 w rozgrywkach na poziomie Ekstraklasy. To właśnie w sezonie 2012/2013 pomimo zajęcia szóstego miejsca w tabeli zespół Dumy Stolicy, po wielkich problemach finansowych, został wykreślony z przyszłorocznych rozgrywek. Więcej na ten temat możecie przeczytać tutaj:

Śląsknetowy wehikuł czasu

Bilans w ujęciu tabelarycznym:

Listę wszystkich bezpośrednich pojedynków możemy zobaczyć tutaj: Historia pojedynków Śląsk Wrocław - Polonia Warszawa

POLONIA WARSZAWA – POPRZEDNI SEZON

 W poprzednim sezonie Czarne Koszule zajęły szóstą lokatę, ostatnią premiującą do udziału w barażach. W nich Poloniści trafili na Wisłę Płock, czyli rywala o nieznacznie większym potencjale, zakończył fazę zasadniczą na trzecim miejscu. Spotkanie w Płocku było bardzo wyrównane, zarówno pod względem statystyk strzałów, posiadania futbolówki oraz współczynnika xG. Niestety, Duma Warszawy mimo wyjścia na prowadzenie nie zdołała utrzymać prowadzenia i straciła dwa gole, przegrywając w stosunku 2:1. Z przebiegu sezonu ciężko było liczyć na bezpośredni awans do najwyższej klasy rozgrywkowej, ale jak wiemy baraże rządzą się swoimi prawami. Tym razem zabrakło końcowego sukcesu, ale piłkarze mogą być z siebie zadowoleni, gdyż oddali serce i pokazali charakter z faworyzowaną ekipą płocczan. Jak historia pokazała, to właśnie drużyna Macieja Misiury wygrała rywalizację z Miedzią Legnica, uzupełniając skład Ekstraklasy w sezonie 2025/2026.

STADION – DANE LICZBOWE

POLONIA WARSZAWA – SKŁAD

 Obecny trener i były zawodnik klubu, Mariusz Pawlak, w sierpniu 2024 roku został awaryjnie zatrudniony do pogrążonej w marazmie i nerwowości, która była w kompletnej rozsypce po kadencji szkoleniowca, Rafała Smalca. Od momentu przyjścia do zespołu człowieka, który ma Polonię w sercu, gra jego podopiecznych, x nerwowej i nie składnej, zmieniła się nie do poznania. Poloniści zaczęli grać twardo i nieustępliwie w defensywnie, oraz finezyjnie w ataku. Czasami ich nonszalancja była zbyt duża, ale Czarne Koszule grały ładnie dla oka, prezentując grę do przodu. Obecny skład Polonii Warszawa to mieszanina młodzieńczej fantazji oraz doświadczonych ligowców z przeszłością na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w Polsce. Tacy zawodnicy jak Bartłomiej Poczobut, Robert Dadok, Ilkay Durmus, Ptryk Janasik, Ernest Terpiłowski, Mateusz Młyński i Łukasz Zjawiński tworzą kręgosłup drużyny i w dużej mierze odpowiadają za to co się dzieje na murawie. To piłkarze mający duże umiejętności, będący gwarantem odpowiedniego poziomu. Młodzi zawodnicy, którzy są w drużynie, to bardzo ciekawi zawodnicy zaczynając od Aleksandra Buksy, którego już bogate CV może robić wrażenie, ale piłkarz nie potwierdził znacząco swojego potencjału. Warto zwrócić uwagę na Krzysztofa Kotona, wychowanka zespołu z Konwiktorskiej, który w poprzednim sezonie przebojem wdarł się do składu i do samego końca stanowił o jego sile.  

POLONIA WARSZAWA – GWIAZDA ZESPOŁU

Łukasz Zjawiński w ciągu swojej piłkarskiej kariery był zawodnikiem takich klubów jak, Stal Stalowa Wola, Stal Mielec, Lechia Gdańsk, Sandecja Nowy Sącz, Widzew Łódź. Wychowanek Legii występuje drugi sezon w zespole, którego budżet w tym sezonie wyniósł 17 mln zł. Do ubiegłego roku, napastnik nie strzelił więcej niż 10 bramek w sezonie, ale poprzednia kampania to już czas błysku i wysokiej skuteczności tego zawodnika formacji ataku. Bramki zdobywane strzałami, najczęściej z pola karnego przeciwnika, były autorstwem prawonożnego zawodnika urodzonego w Pszczynie 11 lipca 2001 roku. Autor 23 bramek w poprzedniej kampanii dobrze się czuje w pojedynkach główkowych, na przysłowiowego nosa do bycia wszędzie tam, gdzie akurat spadnie piła. To atakujący, którego chciałby mieć w zespole każdy rywal zespołu grającego na co dzień przy Konwiktorskiej 6.

POLONIA WARSZAWA – MOCNE STRONY

Gra kombinacyjna, solida defensywa zbudowana na zawodnikach silnych i nieustępliwych oraz zaskakująco dobra adaptacja się do warunków gry prezentowanych przez przeciwnika obrazuje cechy Dumy Warszawy. Mieszanina doświadczenia i młodzieńczej fantazji w budowaniu ataków daje wymierne efekty. Co prawda start obecnych rozgrywek nie ukazuje w pełni potencjału ofensywnego drużyny, niemniej jednak nie wolno zapominać o tym, jak wielkim kapitałem graczy ofensywnych ta ekipa dysponuje. Boczni obrońcy, oprócz dobrego bronienia, grą do przodu nierzadko stwarzają duże zagrożenie pod bramką przeciwnika, oskrzydlając akcje w trzeciej tercji boiska.

POLONIA WARSZAWA – SŁABE STRONY

Podopieczni trenera Pawlaka są uzależnienie od formy swojego napastnika i w momencie, kiedy jego gra nie jest tak skuteczna jak nas do tego przyzwyczaił, ciężko innemu zawodnikowi wejść w jego buty i wziąć na siebie ciężar zdobywania bramek. Jak na razie ani Aleksander Buska, ani Kacper Śpiewak nie dołożyli własnej cegiełki w postaci trafień do siatki dla swojej drużyny, co w obliczu długiego sezonu może niepokoić. Polonistom ciężko jest się podnieść, po tym jak pierwsi tracą bramkę, co może świadczyć o problemach natury mentalnej. Utrata koncentracji już w początkowej fazie spotkania, skutkuje niechlujnym kryciem w polu karnym, czy to w strefie jak i w pojedynkach jeden na jednego.

TRANSFERY POLONII WARSZAWA

Przyszli:

• Simon Skrabb (Vólos NPS)

• Dave Gnaase (Vfl Osnabrück)

• Aleksander Buksa (Górnik Zabrze)

• Benedykt Piotrowski (Stal Rzeszów)

• Robert Dadok (Stal Mielec)

• Patryk Janasik (Cracovia Kraków)

• Paweł Olszewski (Jagiellonia Białystok)

• Diogo Brasido (GD Estoril Praia)

• Hajdin Salihu (ŁNZ Czerkasy)

• Mikołaj Gorzędowski (Polonia II Warszawa)

Odeszli:

• Jakub Lemanowicz (Pogoń Siedlce)

• Michał Kołodziejski (Pogoń Siedlce)

• Xabi Auzmendi (Transinvest Wilno)

• Aleksander Gołoś (ŁKS Łomża)

• Marcin Kluska (ŁKS Łomża)

• Krzysztof Koton (FCV Dender EH)

• Mateusz Michalski (Widzew II Łódź)

• Marcel Predenkiewicz (Arka Gdynia)

• Władysław Skryhun (Karkonosze Jelenia Góra)

• Nikodem Zawistowski (KKS 1925 Kalisz)

PODSUMOWANIE

Zajmująca obecnie miejsce w w górnej części tabeli, podrażniona sensacyjną ligową porażką u siebie z Puszczą Niepołomice oraz zaskakującym odpadnięciem z rozgrywek Pucharu Polski z przeciwnikiem ze Słupska, przyjedzie do Wrocławia podrażniona i żądna zwycięstwa za wszelką cenę. Czarne Koszule dobrze radzą sobie na wyjazdach, gdyż dwa z trzech odniesionych zwycięstw odnieśli na boiskach rywala, nie zaznając przy tym goryczy porażki w rogrywkach ligowych grając poza Warszawą. Czy Patryk Janasik przyjedzie do Wrocławia i zaprezentuje formę z jakiej zapamietali go kibice Trójkolorowych? Czy podmęczona wtorkową, pucharową rywalizacją z Gryfem będzie miała problem z wysokoą intesywnością spotkania? Czy podpieczni trenera Pawlaka, zdołają skruszyć mury Twierdzy Wrocław? Na wynik piątkowej rywalizacji sympatycy najstarszej drużyny ze stolicy Polski czekają z wielką niecierpliwością.