Rywal pod lupą: Stal Mielec

STAL MIELEC – HISTORIA

Historycy datują powstanie klubu na 10 kwietnia 1939, kiedy to piłka nożna wraz z piłką siatkową stanowiły główne ścieżki rozwoju młodych adeptów sportu krzewiących kulturę fizyczną oraz zdrowe nawyki. Pierwszy skład drużyny stanowili w większości pracownicy Wytwórni Płatowców nr 2 Państwowych Zakładów Lotniczych. W meczu założycielskim, a więc pierwszy rozegranym pojedynku z przeciwnikiem z tego samego miasta o nazwie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” drużyna zanotowała przekonujące zwycięstwo 4:1.Niestety niedługo po założeniu klubu wybuchła II wojna światowa i rozgrywki sportowe zostały przerwane. Po wojnie, w 1945 roku, zespół wznowił swoją działalność pod nazwą RKS PZL „Zryw” Mielec. Już rok później sympatycy zespołu oglądali jego grę w klasie B, a za kilka lat, dokładnie w roku 1949 drużyna awansowała o jeden poziom rozgrywkowy zajmując miejsce w klasie A. Zespół z Mielca wielokrotnie w swojej historii zmieniał nazwę, a po latach perturbacji i zawirowań w sezonie 2020/21 Stal wróciła do Ekstraklasy. Po wycofaniu się z finansowania klubu przez głównego sponsora strategicznego PGE, klub powrócił do starej nazwy FKS Stal Mielec, która obowiązuje do dnia dzisiejszego. Obecnie zespół przystąpił do rozgrywek 1. ligi po tegorocznej relegacji z najwyższego poziomu rozgrywkowego.

Największe osiągnięcia w historii klubu z Mielca to:

• Mistrz Polski: 1973; 1976

• Wicemistrz Polski: 1975

• Finalista Pucharu Polski: 1976

• 1/2 finału Pucharu Polski: 1977, 1984, 1990

• 1/8 pucharu UEFA:1976

STATYSTKI POJEDYNKÓW ZE ŚLĄSKIEM

STAL MIELEC – POPRZEDNI SEZON

W poprzednich rozgrywkach zespół zajął trzecie miejsce od końca, plasując się na 16. pozycji w najwyższej klasie rozgrywkowej i wraz ze Śląskiem Wrocław oraz Puszczą Niepołomice zakończył swoją pięcioletnią przygodę z Ekstraklasą. Zespół mielczan w sezonie 2024/25 prowadziło trzech trenerów. Sezon rozpoczął falstartem pracujący w poprzedniej kampanii Kamil Kiereś, kiedy to ugrał zaledwie cztery punkty w siedmiu ligowych potyczkach. Ze szkoleniowcem pożegnano się 30 sierpnia 2024 a w kuluarach czekał już znany z pracy w Widzewie Łódź Janusz Niedźwiedź, który co prawda rozpoczął od zdobycia trzech punktów na swoją inaugurację, pokonując wyżej notowany Motor, ale w ciągu spotkań nie przekonał wynikami swojej pracy. Były trener takich zespołów jak   zdobył 19 punktów prowadząc biało-niebieskich w 19 potyczkach, zdobywając średnio jeden punkt na mecz. Taki stan rzeczy nie mógł cieszyć prezesa Stali Mielec, Jacka Klimka. Jako że powiedzenie „tonący brzytwy się chwyta” jest cały czas aktualne, toteż przy Solskiego 1 powitano Ivana Đurđevicia, który miał jasny, ale bardzo trudny do wykonania cel – utrzymać Stal za wszelką cenę. Niestety i ten szkoleniowiec misji nie wykonał i widmo spadku zaglądnęło na podkarpacie.  Celu w postaci pozostania w piłkarskiej elicie nie udało się osiągnąć. Mielczanie na przestrzeni 34 spotkań, wygrali siedmiokrotnie, 10 razy dzieląc się punktami oraz 17 krotnie schodząc z boiska pokonanym.

STADION – DANE LICZBOWE

STAL MIELEC – SKŁAD

Spadek z Ekstraklasy to nowa rzeczywistość w Mielcu, która poskutkowała wieloma zmianami w składzie. Z zespołem pożegnała się duża liczba graczy, którzy w poprzednim sezonie odgrywali znaczące role w wyjściowym składzie. Nie jest łatwo zastąpić odejście takich piłkarzy jak ikona drużyny Krystian Getinger, z którym nie po drodze miał były już trener, prowadzący w przeszłości m. in. Śląsk Wrocław, Ivan Đurđević. Serbskiego szkoleniowca pożegnał już obecny zarząd klubu, który zatrudnił znanego na Dolnym Śląsku Ireneusza Mamrota. Oprócz wspomnianego wcześniej lewego wahadłowego, w barwach mielczan, kibice nie zobaczą już ogranych w najwyższej klasie rozgrywkowej zawodników jak np. Mateusza Matrasa, Łukasza Wolsztyńskiego, Roberta Dadoka czy Matthew Guillaumier'a. W ramach roszad w składzie do ekipy grającej na co dzień na stadionie im. Grzegorza Lato dołączyli interesujący zawodnicy NK Celje, Matija Kavčič i Jošt Pišek którzy mają stanowić o sile zespołu. W barwach niebiesko białych będziemy mogli zobaczyć byłych graczy Wojskowych, Adriana Bukowskiego oraz Israela Puerto, który postanowił powrócić na polskie boiska. W obecnym tygodniu zespół zdążył zasilić jeszcze były gracz Pogoni Szczecin, Hubert Matynia, na którego mocno liczą sympatycy popularnych Stalowców.

STAL MIELEC – GWIAZDA ZESPOŁU

Po odejściu wielu dobrych zawodników, wychowanek Radomiaka Radom wyrasta obecnie na wiodącą postać, która jest gwarantem tego, że nie schodzi poniżej pewnego poziomu. Pewny egzekutor rzutów karnych, dyryguje i zarządza tempem rozgrywania akcji, grając najczęściej w centralnej strefie boiska, bezpośrednio przed obrońcami. Ciężko wyobrazić sobie pierwszą jedenastkę bez zawodnika, który karierę seniorską rozpoczynał w Widzewie Łódź. Choć w Mielcu gra dopiero od czerwca 2022 roku, miejscowi sympatycy zespołu doceniają jego zaangażowanie i determinację w skokach pressingowych i walce o każdy centymetr boiska. To zawodnik ukierunkowany na szybki odbiór i dokładną tranzycję piłki do najbliższego zawodnika swojej jedenastki. Zawodnik parafował dwuletnią umowe w czerwcu bieżącego roku, która kończy się 30 czerwca 2027.

STAL MIELEC – SŁABE STRONY

Dużym minusem w grze Żurawi jest stosunkowo duża liczba fauli w meczu. Zespół gra ostro, niejednokrotnie na pograniczu faulu, co skutkuje już osiągniętą liczbą pięciu czerwonych kartek. Spotkań w tej rundzie nie dokończyli tacy zawodnicy jak: Puerto Wlazło, Gerbowski, Kwiatkowski oraz Sadłocha. Zespół jest niestabilny w formacji defensywnej, gdyż do tej pory rywale zdobyli w pojedynkach ze Stalowcami aż 26 bramek, co plasuje mielczan na przedostatnim miejscu w tabeli pod tym względem, gdyż tylko Znicz stracił więcej bramek – 30. Za plus ciężko uznać roszadę na trenerskim stołku, gdyż zespół rozegrał zaledwie 12 spotkań, przegrywając ostatnie cztery ligowe potyczki.

STAL MIELEC – MOCNE STRONY

Do tej pory najmocniejszą stroną zespołu były stałe fragmenty, szczególnie rzuty rożne, ale ich celność ostatnio znacząco spadła. Obecnie najsilniejszą stroną drużyny są długie podania, którymi uruchamiani są zawodnicy grający na bokach boiska. W porównaniu z wrocławianami średnia długich i celnych zagrań jest znacznie lepsza gdyż wynosi 28,8 podania na mecz przy zaledwie 17,6 podań Śląska. Taki wynik plasuje Stal na pierwszym miejscu pod wzgledem tej statystyki.

TRANSFERY STALI MIELEC

Przyszli:

• Piotr Chrapusta (Stal Rzeszów)

• Ale Díez (FC Botoșani)

• Mario Losada (CDAlcoyano)

• Jošt Pišek (NK Celje)

• Matija Kavčič (NK Celje)

• Kamil Miśko (Pogoń Leżajsk)

• Israel Puerto (FC Buzău)

• Bartosz Szeliga (Warta Poznań)

• Kacper Sadłocha (Czarni Połaniec)

• Kamil Odolak (Pogoń Grodzisk Mazowiecki)

• Kacper Sommerfeld (Pogoń Grodzisk Mazowiecki)

• Michał Matys (Zagłębie Lubin)

• Paweł Kruszelnicki (Zagłębie II Lubin)

• Piotr Kowalik (Sandecja Nowy Sącz)

• Paweł Kwiatkowski (Widzew Łódź)

• Dawid Mazurek (Górnik Zabrze)

• Kristian Fućak (bez klubu)

• Hubert Matynia (bez klubu)

• Matwij Janczuk (Stal II Mielec)

• Nikodem Szady (Stal II Mielec)

Odeszli:

• Robert Dadok (Polonia Warszawa)

• Krystian Getinger (Stal Stalowa Wola)

• Matthew Guillaumier (AO Panserraïkós)

• Ivan Cavaleiro (CD Tondela)

• Alvis Januzems (Lechia Gdańsk)

• Bert Esselink (FC Dundee United)

• Jean-David Beauguel (SK Artis Brno)

• Łukasz Wolsztyński (1.FC Tatran Prešov)

• Krzysztof Wołkowicz (Polonia Bytom)

• Dawid Zięba (KSZO 1929 Ostrowiec Świętokrzyski)

• Krystian Kardys (Siarka Tarnobrzeg)

• Mateusz Matras (Zagłębie Sosnowiec)

• Maksymilian Szady (Czarni Połaniec)

• Damian Kądzior (Piast Gliwice)

• Karol Knap (Cracovia)

• Serhij Krykun (Piast Gliwice)

• Jakub Mądrzyk (Raków Częstochowa)

• Seif Darwish (Al-Hussein SC

• Kamil Pajnowski (Wigry Suwałki)

• Kewin Szurlej (Stal II Rzeszów)

• Dawid Tkacz (Widzew Łódź)

• Pyry Hannola (Seinäjoen JK)

• Ravve Assayag (bez klubu)

• Karol Dybowski (bez klubu)

• Marco Ehmann (bez klubu)

PODSUMOWANIE

Zawodnicy z czwartego pod względem ludności miasta województwa podkarpackiego do tej pory pięciokrotnie toczyli wyjazdowego pojedynki w rundzie jesiennej, notując dwa zwycięstwa na obcym terenie oraz trzy razy wracając na tarczy do Mielca. Warto zauważyć, że będzie to dopiero drugi mecz pod wodzą nowego szkoleniowca, Ireneusza Mamrota, który swoją karierę w drużynie grającej na obiekcie im. Grzegorza Lato, rozpoczął od porażki z Chrobrym Głogów. Do tej pory trener nie miał za dużo czas na rozpoznanie problemów trapiących zespół mielczan, ale przerwa na reprezentację dała szansę na przepracowanie mikrocyklu treningowego w spokoju i z należytą starannością. Żurawie są pogrążone w głębokim kryzysie, zajmują trzecie miejsce od końca. Stalowcy zagrali 12 pojedynków, zdobywając średnio 0,92 punktu na mecz. Jeśli ich dyspozycja we Wrocławiu nie ulegnie znaczącej poprawie to widmo walki o utrzymanie do ostatniej kolejki będzie jak najbardziej realnym zagrożeniem także w tym sezonie na poziomie pierwszoligowym. Jakim pomysłem na grę w stolicy Dolnego Śląska będą próbowali zaskoczyć Wojskowych goście z Podkarpacia? Czy trener Mamrot przygotuje nowy sposób wykonywania rzutów wolnych? W jakiej dyspozycji znajdzie się w niedzielne popołudnie formacja defensywna, która jest słabym punktem gości? Czy i tym razem Twierdza Wrocław pozostanie niezwyciężona?