Śląsk na półmetku rozgrywek (cz.1)

Zespół Śląska znów prezentuje te cechy, z których znany był z czasów poprzedniej kadencji trenera Tarasiewicza na trenerskiej ławce WKS-u – waleczność, nieustępliwość, gra z poświęceniem i ambicja do ostatniego gwizdka arbitra. Wrocławianie nadal nie przegrywają na własnym boisku, jednak - w odróżnieniu od czasów trenera Jana Żurka - Śląsk znów zwycięża także na wyjazdach. Choć sezon rozpoczął się od wpadki w Bielsku-Białej, potem WKS nie przegrał kolejnych 14 meczów ligowych! Wrocławianie wygrali po 1:0 z Pelikanem i Kmitą, bezbramkowo zremisowali z GKS-em Katowice, by znów wygrać 1:0 na trudnym terenie w Pruszkowie. Potem nastąpił mały kryzys i tylko remisy z ŁKS-em Łomża i Stalą Stalowa Wola, mimo że w tych spotkaniach wrocławianie byli zdecydowanie lepsi, to nie udało im się zdobyć zwycięskiej bramki – te 4 punkty bardzo by się przydały, a także 120 minut męczarni w meczu Pucharu Polski w Legnicy. Potem wszystko wróciło na odpowiednie tory i w meczach z 6 czołowymi zespołami WKS nie przegrał (1:1 w Gdyni, 4:0 z Turem, 1:1 w Gliwicach, 2:1 z Wisłą Płock, gdzie mimo pierwszej bramki dla rywali wrocławianie pokazali charakter i przechylili szalę zwycięstwa na swoją korzyść, 2:1 w Jastrzębiu, 2:0 z Polonią Warszawa). W międzyczasie piłkarze Śląska wznieśli się na wyżyny swoich umiejętności i zdołali odrobić 2 bramki straty w pucharowej potyczce z Wisłą Kraków, która rozstrzygnęła się dopiero w rzutach karnych. Wydawało się, że dla rozpędzonych wrocławian będzie już „z górki”, jednak w Opolu padł bezbramkowy remis. Po pogromie 10:1 Motoru Lublin Śląsk zasiadł na fotelu lidera, ale tylko na tydzień, bo wrocławianie polegli 1:3 w Gdańsku, a remi 1:1 z Wartą spowodował spadek na barażową 3. pozycję w tabeli.
Straty do miejsc dających bezpośredni awans do ekstraklasy nie są duże i wydaje się, że sukces jest w zasięgu Śląska. Trzeba jednak pamiętać, że rywale także nie zasypiają gruszek w popiele i wiosną walka będzie jeszcze bardziej zacięta, a za plecami WKS-u czai się Arka, a także Polonia i Wisła.

Runda jesienna Śląska: