Sylwester Patejuk

Sylwester Patejuk, urodzony 30 listopada 1982 roku w Warszawie, to polski piłkarz występujący przede wszystkim na pozycji lewego pomocnika i skrzydłowego. Lewonożny zawodnik, mierzący 188 centymetrów wzrostu i ważący około 80 kilogramów, zapisał się w historii polskiego futbolu jako przykład piłkarza, który drogę na najwyższy poziom rozgrywkowy pokonał dzięki wytrwałości i wieloletniej pracy. Szczególne miejsce w jego karierze zajmuje Śląsk Wrocław, którego barwy reprezentował w latach 2012–2014, występując z numerem 9, zdobywając Superpuchar Polski i rywalizując na arenie międzynarodowej.

Jego piłkarska historia rozpoczęła się daleko od wielkich stadionów. Wychowany na warszawskim Ursynowie Patejuk stosunkowo późno rozpoczął regularne treningi klubowe. W wieku około szesnastu lub siedemnastu lat trafił do Hutnika Warszawa po udziale w amatorskim turnieju piłkarskim. W kolejnych latach reprezentował również rezerwy Hutnika, Perłę Złotokłos oraz Koronę Góra Kalwaria. Przez długi czas łączył grę w piłkę z pracą zawodową. Z wykształcenia był elektrykiem i właśnie w tym fachu zarabiał na utrzymanie, nie rezygnując jednocześnie z marzeń o profesjonalnym futbolu.

Przełom nastąpił w 2009 roku, kiedy zasilił drugoligową Nidę Pińczów. W piętnastu spotkaniach ligowych zdobył sześć bramek, zwracając na siebie uwagę przedstawicieli Podbeskidzia Bielsko-Biała. Latem tego samego roku podpisał z bielskim klubem pierwszy w pełni zawodowy kontrakt. W barwach „Górali” systematycznie rozwijał swoje umiejętności, a w sezonie 2010/2011 wywalczył z drużyną historyczny awans do Ekstraklasy. Szczególnie pamiętnym wydarzeniem był mecz z Legią Warszawa rozegrany 10 września 2011 roku. Patejuk zdobył wówczas efektowną bramkę strzałem z przewrotki, przyczyniając się do sensacyjnego zwycięstwa Podbeskidzia 2:1 na stadionie przy Łazienkowskiej. Jego występy na najwyższym szczeblu rozgrywkowym sprawiły, że zainteresowały się nim czołowe polskie kluby.

19 czerwca 2012 roku Sylwester Patejuk został piłkarzem Śląska Wrocław, ówczesnego mistrza Polski. Do zespołu prowadzonego przez Oresta Lenczyka dołączył na zasadzie wolnego transferu, podpisując dwuletnią umowę z możliwością przedłużenia. Dla blisko trzydziestoletniego skrzydłowego był to jeden z najważniejszych momentów kariery. Po latach spędzonych na niższych szczeblach rozgrywkowych otrzymał możliwość reprezentowania aktualnego mistrza kraju, gry na nowoczesnym Stadionie Miejskim we Wrocławiu oraz występów w europejskich pucharach. Zadebiutował 17 lipca 2012 roku w eliminacjach Ligi Mistrzów przeciwko czarnogórskiej BuduCnosti Podgorica.

12 sierpnia 2012 roku wystąpił w podstawowym składzie Śląska w spotkaniu o Superpuchar Polski przeciwko Legii Warszawa. Po remisie 1:1 w regulaminowym czasie gry wrocławianie zwyciężyli w konkursie rzutów karnych 4:2, zdobywając drugie takie trofeum w historii klubu. Patejuk uczestniczył w tym sukcesie jako zawodnik pierwszej jedenastki. Zaledwie jedenaście dni później, 23 sierpnia, zdobył swoją jedyną bramkę w europejskich pucharach. W pierwszym meczu rundy play-off eliminacji Ligi Europy przeciwko Hannoverowi 96 pojawił się na boisku po przerwie, a w 54. minucie pokonał niemieckiego bramkarza Rona-Roberta Zielera. Choć Śląsk przegrał to widowiskowe spotkanie 3:5, trafienie Patejuka było jednym z ważnych indywidualnych momentów jego wrocławskiej kariery.

Rywalizacja o miejsce w składzie Śląska była wymagająca. Na skrzydłach występowali wówczas między innymi Waldemar Sobota i Piotr Ćwielong, natomiast grą ofensywną drużyny kierował Sebastian Mila. Patejuk musiał więc walczyć o minuty i wykorzystywać nadarzające się okazje. W sezonie 2012/2013 zanotował 19 występów ligowych i zdobył jedną bramkę, a Śląsk zakończył rozgrywki Ekstraklasy na trzecim miejscu, sięgając po brązowy medal mistrzostw Polski. Wrocławianie dotarli również do finału Pucharu Polski, w którym ulegli Legii Warszawa w dwumeczu. Patejuk wystąpił w rewanżowym spotkaniu finałowym 8 maja 2013 roku, wchodząc na boisko w drugiej połowie.

Kolejny sezon przyniósł zarówno europejskie emocje, jak i trudne sportowe doświadczenia. Latem 2013 roku Śląsk ponownie uczestniczył w eliminacjach Ligi Europy. Patejuk wystąpił między innymi w rywalizacji z belgijskim Club Brugge, zakończonej awansem wrocławian po zwycięstwie 1:0 u siebie i remisie 3:3 na wyjeździe. W następnej rundzie przeciwnikiem Śląska była hiszpańska Sevilla FC. Podczas rewanżowego meczu rozegranego 29 sierpnia 2013 roku we Wrocławiu Patejuk znalazł się w wyjściowym składzie, lecz doznał urazu stawu skokowego, który wykluczył go na pewien czas z treningów. Po rehabilitacji powrócił do drużyny i kontynuował walkę o miejsce w podstawowej jedenastce.

Jednym z najbardziej pamiętnych występów Sylwestra Patejuka w barwach Śląska był mecz rozegrany 31 października 2013 roku przeciwko Podbeskidziu Bielsko-Biała. Wrocławianie pokonali jego były klub aż 4:0, a skrzydłowy dwukrotnie wpisał się na listę strzelców, zdobywając bramki w 65. i 74. minucie. W sezonie 2013/2014 Patejuk wystąpił w 31 meczach Ekstraklasy, strzelając cztery gole. Oprócz zdobywanych bramek uczestniczył również w konstruowaniu akcji ofensywnych, wyróżniając się lewą nogą, dośrodkowaniami oraz umiejętnością gry na różnych pozycjach w ataku.

Łącznie podczas dwuletniego pobytu w Śląsku Wrocław Sylwester Patejuk rozegrał 69 oficjalnych spotkań i zdobył sześć bramek. Na samą Ekstraklasę przypadło 50 występów i pięć trafień. Jego dorobek we Wrocławiu obejmuje zdobycie Superpucharu Polski w 2012 roku, brązowego medalu mistrzostw Polski za sezon 2012/2013, udział w finale Pucharu Polski oraz występy w eliminacjach Ligi Mistrzów i Ligi Europy.

W czerwcu 2014 roku dobiegł końca jego kontrakt ze Śląskiem. Wrocławski klub, przechodzący wówczas przebudowę kadry i ograniczający wydatki, zdecydował się nie przedłużać umowy. Sam piłkarz przyznawał później, że pobyt we Wrocławiu przyniósł mu zarówno sportową satysfakcję, jak i niedosyt związany z liczbą występów. Po opuszczeniu Dolnego Śląska powrócił do Podbeskidzia Bielsko-Biała, następnie reprezentował Zawiszę Bydgoszcz, Wisłę Puławy i KS Raszyn. Po zakończeniu zawodniczej kariery zaangażował się również w szkolenie młodzieży w KS Raszyn, wykorzystując doświadczenie zdobyte podczas wieloletniej obecności na polskich boiskach.