Wojciech Kaczmarek

Wojciech Kaczmarek, urodzony 29 marca 1983 roku w Gostyniu, to były polski piłkarz występujący na pozycji bramkarza. Dysponujący imponującymi warunkami fizycznymi golkiper przez blisko pięć lat reprezentował barwy Śląska Wrocław, stając się częścią zespołu, który w 2008 roku przywrócił klubowi miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej. Wraz z wrocławską drużyną świętował również zdobycie Pucharu Ekstraklasy w 2009 roku.

Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w rodzinnej Kanii Gostyń. Jako młody zawodnik trafił także do Wisły Kraków, gdzie rozwijał swoje umiejętności w zespołach młodzieżowych i rezerwach. Po powrocie do Gostynia występował w Kanii, współpracując między innymi z trenerem Jurijem Szatałowem. W 2006 roku otworzył nowy rozdział swojej kariery, przenosząc się do Śląska Wrocław.

Debiut w zielono-biało-czerwonych barwach zaliczył 23 sierpnia 2006 roku w wyjazdowym spotkaniu Pucharu Polski z Mieszkiem Gniezno. Początkowo pełnił funkcję rezerwowego bramkarza, rywalizując o miejsce w składzie między innymi z Radosławem Janukiewiczem i Andrzejem Olszewskim. Mimo ograniczonej liczby występów nie zrezygnował z walki o miejsce między słupkami.

Przełom nastąpił w sezonie 2007/2008. W rundzie wiosennej Kaczmarek wywalczył miejsce w podstawowej jedenastce i rozegrał 12 ligowych spotkań, pomagając drużynie prowadzonej przez Ryszarda Tarasiewicza osiągnąć upragniony cel. 24 maja 2008 roku stanął w bramce Śląska w zwycięskim meczu z Wartą Poznań, zakończonym wynikiem 3:2. Wrocławianie zakończyli rozgrywki na drugim miejscu i zapewnili sobie powrót do Ekstraklasy po sześciu latach nieobecności.

Sezon 2008/2009 był najważniejszym okresem jego występów we Wrocławiu. Kaczmarek został podstawowym bramkarzem Śląska i rozegrał 24 ligowe spotkania, zachowując sześć czystych kont. Choć nie ustrzegł się błędów, wielokrotnie udowadniał, że potrafi pomóc drużynie w trudnych momentach. Szczególnie pamiętna była jego interwencja z 15 marca 2009 roku, kiedy w wyjazdowym meczu z Odrą Wodzisław Śląski obronił rzut karny wykonywany przez Jana Wosia, ratując dla wrocławian bezbramkowy remis.

Największy wspólny sukces Kaczmarka i Śląska przyszedł 13 maja 2009 roku. W finale Pucharu Ekstraklasy we Wodzisławiu Śląskim bramkarz wystąpił od pierwszej minuty, a jego drużyna pokonała miejscową Odrę 1:0 po trafieniu Krzysztofa Ulatowskiego. Kaczmarek zachował czyste konto, a Śląsk zakończył sezon z trofeum i szóstym miejscem w lidze.

W kolejnych miesiącach jego sytuacja sportowa stawała się coraz trudniejsza. Konkurencja ze strony Ivo Vazgeca, a następnie Mariana Kelemena ograniczała liczbę występów Kaczmarka. Ostatni mecz w barwach Śląska rozegrał 16 października 2010 roku przeciwko Polonii Warszawa, zakończony remisem 2:2. W styczniu 2011 roku rozstał się z klubem i dołączył do Cracovii.

Po opuszczeniu Wrocławia kontynuował karierę między innymi w Cracovii, Zawiszy Bydgoszcz, Podbeskidziu Bielsko-Biała, MKS-ie Kluczbork i Carinie Gubin. W barwach Zawiszy odniósł kolejny znaczący sukces: 2 maja 2014 roku zdobył Puchar Polski. W finałowym spotkaniu z Zagłębiem Lubin, po bezbramkowym remisie i dogrywce, obronił dwa rzuty karne w zwycięskiej serii jedenastek.

Z czasem angażował się również w szkolenie młodych bramkarzy, między innymi w Bumerangu Wrocław.

Jego wrocławski dorobek obejmuje 58 oficjalnych występów, udział w awansie do Ekstraklasy oraz zdobycie Pucharu Ekstraklasy.