Śląsknet

Wojciech Pawłowski

Bramkarz

Numer1Data urodzenia18 stycznia 1993Wiek33Wzrost193 cmWaga80 kgKontrakt do31.12.2014NarodowośćPolska
Wojciech Pawłowski

Biografia

Wojciech Pawłowski urodził się 18 stycznia 1993 roku w Koszalinie. Polski bramkarz, były młodzieżowy reprezentant kraju, uznawany na początku swojej kariery za jeden z największych talentów bramkarskich w polskiej piłce. W swojej karierze reprezentował między innymi Lechię Gdańsk, włoskie Udinese Calcio oraz Śląsk Wrocław, którego barwy przywdziewał w 2014 roku.

Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w Bałtyku Koszalin, skąd w 2010 roku trafił do Lechii Gdańsk. To właśnie w nadmorskim klubie rozpoczęła się jego przygoda z profesjonalnym futbolem. W Ekstraklasie zadebiutował 30 września 2011 roku w spotkaniu przeciwko GKS-owi Bełchatów. Młody golkiper błyskawicznie zwrócił na siebie uwagę znakomitymi interwencjami oraz niezwykłą serią 321 minut bez straty bramki od momentu ligowego debiutu, bijąc tym samym rekord należący wcześniej do Łukasza Fabiańskiego.

Co ciekawe, jego znakomita passa została przerwana właśnie przez Śląsk Wrocław. 28 października 2011 roku Pawłowski wystąpił w barwach Lechii w historycznym spotkaniu inaugurującym nowy Stadion Miejski we Wrocławiu. W obecności ponad 42 tysięcy kibiców pokonał go Johan Voskamp, zapewniając gospodarzom zwycięstwo 1:0.

Udane występy w Lechii sprawiły, że zainteresowały się nim zagraniczne kluby. Latem 2012 roku podpisał kontrakt z włoskim Udinese Calcio, występującym w prestiżowej Serie A. Transfer do Włoch był ogromnym wyróżnieniem dla zaledwie dziewiętnastoletniego zawodnika i otwierał przed nim perspektywę wielkiej międzynarodowej kariery. Mimo możliwości trenowania na wysokim poziomie nie zdołał jednak wywalczyć miejsca w pierwszym składzie Udinese. W 2013 roku został wypożyczony do US Latina, lecz również tam nie doczekał się regularnych występów ligowych.

Przełomowym momentem miało okazać się jego przyjście do Śląska Wrocław. 17 stycznia 2014 roku, zaledwie dzień przed swoimi dwudziestymi pierwszymi urodzinami, Pawłowski oficjalnie dołączył do WKS-u na zasadzie wypożyczenia z Udinese. Umowa obowiązywała do 31 grudnia 2014 roku. Młody bramkarz przyjechał do stolicy Dolnego Śląska z nadzieją na odzyskanie regularności występów oraz odbudowanie formy, która wcześniej otworzyła mu drogę do włoskiego futbolu.

W Śląsku otrzymał koszulkę z numerem 1, a o miejsce między słupkami rywalizował początkowo z doświadczonym słowackim golkiperem Marianem Kelemenem. Na oficjalny debiut w zielono-biało-czerwonych barwach musiał jednak poczekać do 31 maja 2014 roku. Tego dnia wystąpił w wyjazdowym spotkaniu przeciwko Koronie Kielce, zakończonym efektownym zwycięstwem wrocławian 5:1. Był to zarazem jego pierwszy występ w Ekstraklasie po ponad dwóch latach przerwy.

Nowy sezon 2014/2015 rozpoczął już jako podstawowy bramkarz drużyny prowadzonej przez Tadeusza Pawłowskiego. 20 lipca 2014 roku wystąpił w inauguracyjnym meczu przeciwko Ruchowi Chorzów, w którym Śląsk zwyciężył 2:0 po trafieniach Sebastiana Mili i Roberta Picha. Pawłowski zachował czyste konto, dając nadzieję, że we Wrocławiu na dobre odbuduje swoją karierę.

Niestety, kolejne spotkanie przyniosło zupełnie inny scenariusz. 26 lipca 2014 roku Śląsk zmierzył się na wyjeździe z Pogonią Szczecin. Wrocławianie przegrali 1:4, a Pawłowski w 73. minucie otrzymał bezpośrednią czerwoną kartkę za zagranie piłki ręką poza polem karnym. Wydarzenie to okazało się jednym z najważniejszych momentów jego krótkiego pobytu w klubie. Bramkarz stracił miejsce w podstawowym składzie, a rywalizacja z Mariuszem Pawełkiem i Jakubem Wrąblem dodatkowo ograniczyła jego szanse na powrót między słupki.

W następnych miesiącach jego sytuację komplikowały również problemy dyscyplinarne oraz zdrowotne. Choć został przywrócony do treningów z pierwszą drużyną, nie zdołał ponownie wystąpić w ligowym spotkaniu Śląska. W grudniu 2014 roku wrocławski klub zdecydował o nieprzedłużaniu wypożyczenia. Wraz z końcem roku Pawłowski opuścił WKS i powrócił do Udinese.

Łącznie w barwach Śląska Wrocław rozegrał trzy spotkania w Ekstraklasie, odnosząc dwa zwycięstwa i ponosząc jedną porażkę. Po zakończeniu wrocławskiego etapu kariery reprezentował między innymi Bytovię Bytów, Rozwój Katowice, Górnika Zabrze, Widzew Łódź, Unię Janikowo oraz Elanę Toruń, kontynuując piłkarską przygodę na różnych szczeblach polskich rozgrywek.