Tomasz Jodłowiec

Tomasz Jodłowiec, urodzony 8 września 1985 roku w Żywcu, to polski piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy oraz defensywnego pomocnika, wielokrotny mistrz Polski i były reprezentant kraju. Znany pod pseudonimem „Jodła”, przez lata wyróżniał się doskonałymi warunkami fizycznymi, umiejętnością gry w powietrzu oraz wszechstronnością, pozwalającą mu z powodzeniem występować zarówno w linii obrony, jak i w środku pola.

Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w Koszarawie Żywiec, skąd trafił do SMS Bielsko-Biała i UKS SMS Łódź. W początkowym okresie seniorskiej kariery występował między innymi w Widzewie Łódź, Stali Głowno, ŁKS-ie Łódź i Podbeskidziu Bielsko-Biała. Ważnym etapem jego rozwoju były lata 2006–2008 spędzone w Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski, z którą zdobył Puchar Polski w sezonie 2006/2007. Następnie przez cztery lata reprezentował Polonię Warszawa, budując swoją pozycję w Ekstraklasie i zdobywając doświadczenie na arenie międzynarodowej.

31 lipca 2012 roku Tomasz Jodłowiec oficjalnie został zawodnikiem Śląska Wrocław, ówczesnego mistrza Polski. Podpisał dwuletni kontrakt i otrzymał koszulkę z numerem 3. Jego sprowadzenie stanowiło istotne wzmocnienie zespołu prowadzonego przez Oresta Lenczyka, który po historycznym mistrzostwie kraju stanął przed zadaniem przebudowy formacji defensywnej. Wrocławianie stracili wówczas kilku ważnych zawodników, dlatego pozyskanie doświadczonego reprezentanta Polski miało szczególne znaczenie dla utrzymania wysokiego poziomu sportowego drużyny.

Jodłowiec niemal natychmiast został włączony do rywalizacji na najwyższym poziomie. Już 8 sierpnia 2012 roku wystąpił w rewanżowym spotkaniu eliminacji Ligi Mistrzów przeciwko szwedzkiemu Helsingborgs IF. Śląsk przegrał 1:3 i odpadł z rozgrywek, jednak przed zespołem wciąż pozostawała walka o krajowe trofea oraz udział w eliminacjach Ligi Europy.

12 sierpnia 2012 roku Jodłowiec wywalczył ze Śląskiem Wrocław Superpuchar Polski. Na stadionie przy Łazienkowskiej w Warszawie mistrzowie Polski zmierzyli się z Legią Warszawa. Po 90 minutach spotkanie zakończyło się remisem 1:1, a o zdobyciu trofeum zadecydowały rzuty karne. Wrocławianie zwyciężyli w nich 4:2. Jodłowiec rozegrał całe spotkanie, a choć jego własną próbę w serii jedenastek obronił Dusan Kuciak, mógł wspólnie z drużyną świętować drugi w historii klubu triumf w tych rozgrywkach.

Kolejnym ważnym wydarzeniem były europejskie pojedynki z Hannoverem 96. W pierwszym spotkaniu czwartej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy, rozegranym 23 sierpnia 2012 roku we Wrocławiu, Jodłowiec wpisał się na listę strzelców w 34. minucie. Było to jedno z trzech trafień Śląska w niezwykle widowiskowym meczu zakończonym porażką 3:5. Rewanż w Niemczech również okazał się nieudany. Wrocławianie przegrali 1:5, a Jodłowiec został usunięty z boiska czerwoną kartką już w 20. minucie. Europejska przygoda Śląska zakończyła się rozczarowaniem, lecz przyniosła zawodnikowi kolejne doświadczenia w rywalizacji z zagranicznymi drużynami.

Na krajowych boiskach Jodłowiec szybko udowodnił, że potrafi być nie tylko filarem defensywy, ale również zawodnikiem rozstrzygającym losy spotkań. 23 września 2012 roku zdobył swoją pierwszą ligową bramkę dla Śląska, trafiając w 47. minucie meczu przeciwko GKS-owi Bełchatów. Jego gol doprowadził do wyrównania, a wrocławianie ostatecznie zwyciężyli 2:1.

Drugie ligowe trafienie zanotował 5 listopada 2012 roku w wyjazdowym spotkaniu z Pogonią Szczecin. W 67. minucie skutecznym uderzeniem głową, po dośrodkowaniu Sebastiana Mili z rzutu rożnego, podwyższył prowadzenie Śląska na 2:0. Mecz zakończył się przekonującym zwycięstwem gości 3:0.

Jednak najbardziej pamiętny moment jego ligowej przygody we Wrocławiu nastąpił 7 grudnia 2012 roku, gdy Śląsk podejmował liderującą Legię Warszawa. W obecności około 25 tysięcy kibiców Jodłowiec w 56. minucie zdobył jedyną bramkę spotkania, wykorzystując dośrodkowanie Sebastiana Mili z rzutu rożnego. Dzięki jego trafieniu mistrzowie Polski pokonali stołeczny zespół 1:0, odnosząc jedno z najważniejszych zwycięstw rundy jesiennej.

Łącznie w barwach Śląska Wrocław rozegrał 21 oficjalnych spotkań i zdobył 4 bramki we wszystkich rozgrywkach. Na ten dorobek złożyło się 15 występów i 3 gole w Ekstraklasie, 2 mecze Pucharu Polski, 3 spotkania w europejskich pucharach z jednym trafieniem oraz występ w zwycięskim meczu o Superpuchar Polski. Mimo zaledwie półrocznego pobytu był ważnym ogniwem zespołu walczącego o utrzymanie pozycji w krajowej czołówce.

Jego przygoda z Wrocławiem zakończyła się w lutym 2013 roku w niecodziennych okolicznościach. 19 lutego został przedstawiony jako nowy zawodnik Legii Warszawa, jednak władze Śląska zakwestionowały prawidłowość przeprowadzonego transferu. Spór dotyczył wcześniejszych ustaleń kontraktowych oraz pełnomocnictwa udzielonego Józefowi Wojciechowskiemu, byłemu właścicielowi Polonii Warszawa. Po analizie sprawy Komisja Ligi uznała skuteczność pełnomocnictwa, a 21 lutego Śląsk zdecydował się umożliwić zawodnikowi przejście do Legii. Tym samym zakończył się krótki, lecz pełen ważnych wydarzeń wrocławski rozdział jego kariery.

W Warszawie Jodłowiec osiągnął największe sukcesy klubowe. W barwach Legii zdobył pięć mistrzostw Polski oraz cztery Puchary Polski, występując również w Lidze Mistrzów i Lidze Europy. W 2018 roku rozpoczął grę w Piaście Gliwice, początkowo na zasadzie wypożyczenia, a w sezonie 2018/2019 współtworzył drużynę, która pod wodzą Waldemara Fornalika zdobyła pierwsze w historii klubu mistrzostwo Polski. Był to jego szósty tytuł mistrzowski w karierze.

Równie imponujący pozostaje dorobek Jodłowca w reprezentacji Polski. W narodowych barwach zadebiutował 11 października 2008 roku w spotkaniu eliminacji mistrzostw świata z Czechami. Łącznie rozegrał 49 meczów i zdobył jedną bramkę. Co szczególnie interesujące z perspektywy historii Śląska Wrocław, jedynego reprezentacyjnego gola strzelił właśnie na Stadionie Miejskim we Wrocławiu. Stało się to 17 listopada 2015 roku podczas zwycięskiego meczu towarzyskiego z Czechami (3:1), gdy w 12. minucie pokonał głową znakomitego bramkarza Petra Cecha.

W 2016 roku znalazł się w reprezentacji Adama Nawałki na mistrzostwa Europy we Francji. Wystąpił we wszystkich pięciu spotkaniach reprezentacji Polski, która dotarła do ćwierćfinału turnieju, przegrywając dopiero po rzutach karnych z późniejszym triumfatorem, Portugalią.

Po zakończeniu występów w Piaście kontynuował karierę w Podbeskidziu Bielsko-Biała, z którym rozstał się w 2024 roku. W kolejnych latach grał również na niższych szczeblach polskich rozgrywek. Latem 2026 roku powrócił do Koszarawy Żywiec, klubu swoich piłkarskich początków, angażując się jednocześnie w rozwój miejscowej akademii piłkarskiej i szkolenie najmłodszych zawodników.