REZERWY: Porażka na zakończenie rundy. Hutnik Kraków - Śląsk II 1:0 (RELACJA)

Od pierwszych minut w Krakowie oglądaliśmy mecz, w którym Śląsk II Wrocław dłużej utrzymywał się przy piłce, ale to Hutnik potrafił szybciej przekuć swoje akcje w konkret pod bramką rywala. Wrocławianie spokojnie rozgrywali ataki pozycyjne, często przenosząc ciężar gry na skrzydła i cierpliwie szukając wolnych stref między liniami gospodarzy. Problem pojawiał się jednak tuż przed polem karnym – brakowało dokładnego, otwierającego podania albo decyzji o uderzeniu, przez co większość obiecujących ataków kończyła się jeszcze przed szesnastką Hutnika.

Pierwszym poważnym akcentem w protokole była żółta kartka dla jednego z piłkarzy Śląska w 29. minucie – faul taktyczny przerwał rozwijającą się akcję Hutnika i wyraźnie podgrzał emocje na trybunach. Chwilę później gospodarze odpowiedzieli w najlepszy możliwy sposób. Po przechwycie w środkowej strefie krakowianie błyskawicznie przenieśli piłkę na połowę wrocławian, uruchamiając prawe skrzydło i zagrywając futbolówkę za plecy obrońców Śląska.

W 34. minucie w to podanie kapitalnie wbiegł Patryk Kieliś, który znalazł się w sytuacji sam na sam z Głogowskim. Napastnik Hutnika zachował zimną krew i pewnym, płaskim strzałem po ziemi pokonał bramkarza Śląska, otwierając wynik spotkania na 1:0. Stadion Miejski Hutnik, wypełniony kilkuset kibicami, wybuchł radością, a gospodarze – choć rzadziej utrzymywali się przy piłce – wyszli na prowadzenie, którego bardzo potrzebowali na zakończenie rundy.

Już minutę po golu sędzia sięgnął po kolejną żółtą kartkę, tym razem dla zawodnika Hutnika, na moment studząc narastające emocje, ale nie zmieniając obrazu gry. Śląsk nadal długo budował ataki, często zamykał rywali na ich połowie i starał się rozciągać defensywę krakowian długimi, diagonalnymi podaniami. W ostatniej tercji boiska wrocławianie wciąż jednak mieli problem – brakowało precyzyjnego dogrania lub odrobiny zdecydowania przy strzałach, które lądowały obok słupków albo były blokowane jeszcze przed Damianem Hoyo-Kowalskim.

Po przerwie obraz meczu w zasadzie się nie zmienił – piłka częściej była przy Śląsku, natomiast Hutnik koncentrował się na bronieniu korzystnego wyniku i wyczekiwaniu na okazje do kontry. Zaraz po wznowieniu gra zrobiła się znacznie ostrzejsza. W krótkim odstępie czasu arbiter kilkukrotnie sięgał po żółtą kartkę, a z biegiem minut kartoników było coraz więcej – łącznie w całym meczu pokazał aż dziewięć żółtych kartek, co dobrze oddawało poziom nerwowości tego spotkania. Seria fauli i stałych fragmentów wybijała Śląsk z rytmu, którego tak bardzo potrzebował, by złapać tempo odrabiania strat.

W miarę upływu czasu obaj trenerzy zaczęli reagować zmianami. Świeże siły wprowadzone przez sztab Hutnika miały pomóc domknąć mecz i jeszcze lepiej zabezpieczyć własne pole karne, natomiast roszady po stronie Śląska miały dodać energii w ofensywie i wprowadzić więcej ruchu między liniami rywala. Gospodarze bardzo umiejętnie obniżyli jednak tempo, skracali grę i bronili dość głęboko, zagęszczając środek pola i nie pozwalając wrocławianom na szybkie wymiany podań przed "szesnastką".

Śląsk mimo wszystko potrafił jeszcze stworzyć kilka groźniejszych sytuacji. Goście częściej dośrodkowywali w pole karne, szukali prostopadłych piłek za linię obrony, a po jednym z takich zagrań bramkarz Hutnika musiał interweniować z najwyższym poświęceniem, przecinając zagranie do wbiegającego napastnika Śląska.

W końcówce Hutnik cofnął się jeszcze głębiej, praktycznie całym zespołem broniąc dostępu do własnego pola karnego i szukając jedynie okazjonalnych wypadów z kontrą. Śląsk do ostatniego gwizdka próbował doprowadzić choćby do remisu – podniósł pressing, przerzucał piłkę z jednej strony boiska na drugą i szukał miejsca na uderzenie z dystansu. Ostatecznie żadna z akcji nie przyniosła jednak wyrównania i rezerwy WKS-u zakończyły rundę jesienną porażką 0:1, mimo całkiem niezłej gry w polu i długimi fragmentami wyraźnej przewagi optycznej.

Na przerwę zimową Śląsk II udał się więc z poczuciem niedosytu – w Krakowie nie zabrakło zaangażowania, organizacji gry i cierpliwego budowania ataków, zabrakło natomiast najważniejszego – skuteczności pod bramką rywala. Hutnik wykorzystał swoją kluczową sytuację i przy wsparciu około pięciuset kibiców na Stadionie Miejskim Hutnik dowiózł jednobramkowe prowadzenie do końca.

Hutnik Kraków - Śląsk II Wrocław 1:0 (1:0)

Kieliś 34’

Śląsk II Wrocław: Głogowski - Ł.Gerstenstein, Muszyński, Hawryłenko, Krygowski - Ciućka, Wojtczak, Milewski, Niewiarowski, Wołczek - Kosmalski

Hutnik Kraków: Hoyo-Kowalski - Hołuj, Burka, Urbańczyk, Sowiński, Gandziarowski, Bracik, Szablowski, Kieliś, Prusiński, Guerrier

Frekwencja: 500

Sędzia: Piotr Szypuła (Bielsko Biała)