Historia "Szlachty" z Bratysławy

Największy klub naszych południowych sąsiadów założony został 3 maja 1919 r. jako ČsŠK ("czechosłowacki klub sportowy"). W czasach pierwszej republiki słowackiej skrócił szyld do ŠK, w okresie stalinowskim nazywał się Sokol, zaś obecną nazwę przyjął w 1953 r.
Pokonali Legię
Od sezonu 1935/36 brał udział w lidze ogólnopaństwowej, wcześniej ograniczonej do zespołów czeskich. W latach 1939-44 czterokrotnie wygrywał rozgrywki ligowe na Słowacji. Jako Sokol wywalczył 3 mistrzostwa Czechosłowacji (1949-51), w tym dwukrotnie wyprzedzając Spartę Praga o... jedną bramkę. Wreszcie w 1955 r. został mistrzem już pod nazwą Slovan, by w inauguracyjnej edycji Pucharu Mistrzów wyeliminować CWKS Warszawa (4:0, 0:2).
Grali podczas inwazji
Na kolejny triumf w lidze przyszło ekipie z Bratysławy czekać aż 15 lat, ale w tym czasie trzykrotnie zdobywała ona Puchar Czechosłowacji. Szczególnie trofeum wywalczone w 1968 r. trwale zapisało się w historii klubu. W I rundzie bratysławianie mieli grać z islandzkim Reykjavíkiem, ale po agresji wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację UEFA postanowiła jeszcze raz rozlosować pucharowe pary, aby zapobiec konfrontacjom drużyn z obu stron żelaznej kurtyny. Tym razem Slovan trafił na serbski Bor (3:0, 0:2), a drużyny z Bułgarii, Polski, NRD, Rumunii, Węgier i ZSRR wycofały się z rozgrywek.
Zwyciężyli Barcelonę
W kolejnych rundach Słowacy mieli bardzo wymagających rywali, ale kolejno eliminowali Porto (0:1 i 4:0), włoskie Torino (1:0 i 2:1) i szkocki Dunfermline (1:1 i 1:0). W ten sposób awansowali do finału, w którym w szwajcarskiej Bazylei zmierzyli się z Barceloną. Po golach Ludovita Cvetlera, Vladimira Hrivňáka i Jána Čapkoviča sensacyjnie wygrali (3:2). Warto wspomnieć, że ich trenerem był Michal Vičan, późniejszy wieloletni szkoleniowiec Ruchu Chorzów.
Giganci Pucharu Lata
Co ciekawe jako obrońcy trofeum potknęli się już na pierwszej przeszkodzie, Dinamie Zagrzeb i... nigdy więcej nie osiągnęli znaczącego sukcesu w Europie! Dość powiedzieć, że ani razu od tej pory nie udało im się przejść 2 rund. W poprzednim sezonie po nieoczekiwanym pokonaniu Crvenej zvezdy Belgrad (2:1 i 1:1) ulegli niemieckiemu Stuttgartowi (0:1 i 2:2). Z drugiej jednak strony swego czasu regularnie wygrywali grupę w Pucharze Lata (nie było wtedy fazy play-off). Na 10 startów dokonali tego dziewięciokrotnie, raz przegrywając z liderem o 2 gole.
Czołowa drużyna Czechosłowacji
Znacznie lepiej Slovan radził sobie na krajowym podwórku. W 1970 r. po 3 wicemistrzostwach z rzędu wreszcie sięgnął po długo oczekiwany prymat. Sukces ten powtórzył dwukrotnie w latach 70-tych. Praktycznie od wojny aż do końca tej dekady zawsze plasował się w czołowej ósemce. Następnie przyszedł kryzys, który 16 lat temu doprowadził do pierwszej w historii degradacji. Rozłąka z elitą trwała aż 3 sezony, ale powolny powrót na szczyt zakończył się w 1992 r. zwycięstwem w przedostatniej edycji ligi czechosłowackiej. Po uzyskaniu przez Słowację niepodległości “Błękitni” zdominowali krajowe rozgrywki wygrywając trzykrotnie z rzędu. Jeszcze w 1999 r. sięgnęli po dublet, ale potem było coraz gorzej.
Spadali z ligi
W końcu przed 7 laty Slovan znów opuścił najwyższą klasę rozgrywkową. Tym razem na 2 sezony. Po przemianach własnościowych klub odzyskał jednak równowagę ekonomiczną, co przełozyło się na sukcesy sportowe. 2 lata temu jedenastka z Bratysławy ponownie zajęła 1. miejsce, a wynik ten powtórzyła w niedawno zakończonych mistrzostwach notując na finiszu aż 12 kolejnych zwycięstw (jedno walkowerem).
Podpora kadry
W najlepszych okresach czechosłowackiej piłki bratysławianie dostarczali wielu reprezentantów. W wygranym po rzutach karnych finale europejskiego czempionatu w 1976 r. z Niemcami zagrało aż 6 futbolistów Slovana!
Przez wiele lat domem “Błękitnych” był stadion Tehelné Pole (“ceglane pole”), który obecnie przechodzi remont generalny. Ma zostać oddany do użytku w przyszłym roku, a tymczasem klub korzysta z położonego po sąsiedzku obiektu Pasienky, do niedawna użytkowanego przez Inter Bratysława.
Przegrał ze... Śląskiem
W składzie naszego wtorkowego przeciwnika grają niemal sami miejscowi zawodnicy. Prócz kilku Czechów z zagranicy ściągnięci zostali Serb Marko Milinković, bośniacki Chorwat Krešimir Kordić oraz 2 Murzynów: Mamadou Babayoko z Wybrzeża Kości Słoniowej i urodzony w Niemczech pół Francuz, pół Togijczyk Karim Guédé. Groźny z pewnością będzie Filip Šebo - król strzelców Corgoň Ligi w minionym sezonie, który większość kariery spędził na Zachodzie. Polscy kibice poznają Erika Čikoša, jeszcze wiosną gracza Wisły Kraków. W kwietniu wystąpił przy Oporowskiej i przegrał z drużyną Oresta Lenczyka (0:2).
Powalczą w Kazachstanie
Słowacy już za 2 tygodnie rozpoczną walkę o Ligę Mistrzów. W II rundzie kwalifikacji ich rywalem będzie kazachski Toboł Kustanaj. Pierwszy mecz rozegrają u siebie. W dotychczasowych sparingach spotkali się z austriackimi pierwszoligowcami: remisując ze zdobywcą pucharu Riedem (1:1) i przegrywając z Wiener Neustadt (0:2).

Sukcesy Slovana:
Puchar Zdobywców Pucharów: 1969
mistrzostwo Słowacji: 1940, 1941, 1942, 1944, 1994, 1995, 1996, 1999, 2009, 2011
misrzostwo Czechosłowacji: 1949, 1950, 1951, 1955, 1970, 1974, 1975, 1992
Puchar Słowacji: 1994, 1997, 1999, 2010, 2011
Puchar Czechosłowacji: 1962, 1963, 1968, 1974, 1982
Superpuchar Słowacji: 1994, 1996, 2009