Podsumowanie rundy jesiennej w wykonaniu Śląska Wrocław

Śląsk Wrocław liderem PKO BP Ekstraklasy na koniec 2023 roku. Sprawdziłem, jak potoczyły się losy zespołów, które liderowały na zakończenie kalendarzowego roku.

W XXI wieku tylko dwa zespoły – Odra i Lechia – nie zagrały w eliminacjach do europejskich pucharów. Aż 12 zespołów… pic.twitter.com/ZrKrqy3xlB

— Bartosz Wieczorek (@Bart_Wieczorek) December 16, 2023

Więcej o podobieństwach i różnicach do mistrzowskiego Śląska znajdziecie TUTAJ.

WYKORZYSTANE SZANSE

Jehor Macenko i Piotr Samiec-Talar to piłkarze, o których przed sezonem raczej nikt nie myślał, jako o kluczowych postaciach zespołu na nadchodzący sezon. Drużyny, która okupuje pierwsze miejsce w lidze i śrubuje wszelkie rekordy. Szansę jednak postanowił dać im Jacek Magiera.

Pierwszy z nich swój debiut zaliczył w wygranym 3:1 meczu z Lechem Poznań, kiedy wszedł na ostatnie kilka minut. Podobna sytuacja miała miejsce w spotkaniach z Jagiellonią Białystok i Puszczą Niepołomice, aż do domowego meczu z Piastem Gliwice. W dziewiątej kolejce Ekstraklasy defensor Śląska wyszedł w podstawowym składzie. Ukrainiec od tamtej pory stał się podstawowym lewym obrońcą wrocławskiego klubu. Na boisku wyróżnia się wyjątkowym zaangażowaniem, determinacją i energią, którą zaraża zarówno klubowych kolegów, jak i kibiców. W tym sezonie wystąpił w 14 spotkaniach, z czego osiem rozpoczynał w wyjściowej jedenastce.

Z kolei Samiec-Talar to wychowanek Śląska i jedna z największych rewelacji obecnego sezonu. Młody skrzydłowy swoje szanse otrzymywał regularnie już od zeszłej kampanii, jednak dopiero w tej edycji rozgrywa mecze na zupełnie innym, wyższym poziomie, wykazując się łatwością w dochodzeniu do sytuacji strzeleckich i kreowaniu ich swoim partnerom z zespołu. W 17 ligowych meczach, podczas 971 minut  spędzonych na boisku, udało mu się strzelić cztery gole i zaliczyć cztery asysty. Daje mu to 11. miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej Ekstraklasy. Jego najlepszym występem w tym roku był niewątpliwie wygrany 4:0 mecz przeciwko warszawskiej Legii, w którym strzelił gola i dołożył dwa ostatnie podania.

REKORDY NIE TYLKO NA BOISKU

Świetnie dzieje się nie tylko na murawie, ale i na trybunach. Śląsk Wrocław w obecnym sezonie gościł na stadionie już ponad 200 tysięcy kibiców, kiedy w całym poprzednim, wynik ten wynosił około 170 tysięcy. Wrocławianie ze średnią frekwencją na poziomie 23 219 widzów, plasują na drugim miejscu w lidze (większą średnią widzów na stadionie ma tylko Legia). Sympatycy WKS-u mogą pochwalić się także najwyższą frekwencją podczas grudniowego meczu w historii Ekstraklasy, która padła podczas ostatniego spotkania z Rakowem Częstochowa (1:1) i wyniosła około 40 tysięcy widzów.

A jak wygląda ogólne TOP 3 frekwencji w tym sezonie w polskiej lidze? Podium otwiera mecz na Stadionie Śląskim, pomiędzy Ruchem Chorzów a Śląskiem Wrocław (29 089 widzów), drugie miejsce zajmuje spotkanie WKS-u z Legią (39 583), natomiast pierwsze… również Śląsk i jego starcie z Rakowem (40 000).

Więcej o frekwencyjnych rekordach Śląska przeczytacie TUTAJ.

KRÓTKA ŁAWKA

Nie jest tajemnicą, że Śląsk na niektórych pozycjach miał pewne braki kadrowe, co przyznawał sam dyrektor sportowy klubu - David Balda. Do tej pory Wojskowi dysponowali jedynie trzema nominalnymi stoperami. Byli to Łukasz Bejger, Aleksander Paluszek oraz Aleks Petkow. Czwarty Konrad Poprawa nie był do dyspozycji trenera. Podobnie sprawa się ma w środku pola, gdzie na trzech pomocników (Pokorny, Schwarz, Olsen) przypadało dwóch zmienników - Rzuchowski oraz Łukasik. Na szczęście przez większość czasu piłkarzom Trójkolorowych dopisywało zdrowie, a podstawowi zawodnicy prezentowali odpowiedni poziom, by nie stracić miejsca w składzie. Przed nami jednak kolejne wyczerpujące pół sezonu, a co za tym idzie, mała liczba zmienników będzie mogła prowadzić do nadmiernego obciążenia piłkarzy, których wykluczenia i kontuzje będą mogły znacząco osłabić zespół.

Pod lupę warto też wziąć jakość zmienników. Na ten moment jedyna rotacja, która nie odbijała się znacząco na jakości to duety Bejger - Paluszek oraz Janasik - Konczkowski. Choć zawodnicy wyjściowej jedenastki nie dawali powodów, by ich odstawiać, to jednak zmiennicy nie zawsze wykorzystywali swoje szanse.

Cameron Borthwick-Jackson czy Kenneth Zohore to piłkarze, którzy zdają się być słabą konkurencją dla swoich kolegów z zespołu.

Wcześniej wspomniani Daniel Łukasik i Michał Rzuchowski to również zawodnicy, których raczej mało kto widzi w podstawowym składzie.

Burak Ince rozegrał jedynie 22% możliwych minut w Ekstraklasie, przeplatając niezłe występy z tymi, w których często znikał.

Lepiej pod względem rozegranych minut wygląda Mateusz Żukowski, jednak jego gra także pozostawia wiele do życzenia.

Klub zdaje sobie z tego sprawę i aktywnie działa na rynku transferowym. Na tę chwilę podpisani zostali piłkarze tacy jak Patryk Klimala czy Simeon Petrow, a już niebawem sfinalizować powinny się kolejne wzmocnienia.

MECZE NA STYKU

Każdy kij ma dwa końce. Śląsk potrafi wygrywać mecze, w których nie prezentuje się najlepiej i jak już wcześniej wspominaliśmy - wielka w tym zasługa defensywy wrocławian. Jednak czy zawsze drużyna będzie w stanie utrzymać jednobramkowe prowadzenie? Umiejętność „zabijania” meczu to coś, czego nie raz brakowało w spotkaniach WKS-u. Końcówki meczów z Wartą, Cracovią czy Radomiakiem (każde z nich wygrane 1:0) często przyspieszały kibicom bicie serca w obawie o stratę gola w ostatnich minutach. Wyjątkiem jest jednak ostatni mecz z Zagłębiem, gdzie piłkarze Jacka Magiery po zdobyciu pierwszej bramki nie wycofali się, a to poskutkowało podwyższeniem prowadzenia na 2:0 i pozwoliło spokojnie wygrać derby.

Podsumowując, minusów zbyt wielu nie ma. I nie ma w tym nic dziwnego, skoro Śląsk od kilku kolejek jest liderem Ekstraklasy, śrubując przy tym wiele rekordów. Choć przed drużyną z Wrocławia trudne pół sezonu, to pierwsza część dała wiele powodów, by patrzeć w przyszłość z optymizmem.