Oceny za mecz z Legią

Marian Kelemen 9
Golkiper Śląska zagrał trochę tak, jak Jan Tomaszewski na Wembley. Niby błędów się nie ustrzegł, ale bez niego nie byłoby końcowego sukcesu. Strzałów nie aż tak wiele obronionych, ale mnóstwo razy interweniował w ważnych sytuacjach na przedpolu, przeciął chyba dziesiątki dośrodkowań, przerywając akcje Legii.

Tadeusz Socha 6
Uważniej, tym razem dużo bardziej skupiony na obowiązkach w defensywie. Rzadko podczepiał się pod akcję, zajęty głównie destrukcją. Udało mu się uniknąć poważnych błędów, w większości interwencji - bez zarzutu.

Jarosław Fojut 6
Spora część ataków Legii kończyła się jeszcze na pierwszych zasiekach, bądź już w rękach Kelemena. Poprawnie jednak asekurował poczynania kolegów, choć jego spokojniejsza przy otwieraniu gry inkarnacja z Białegostoku mogła bardziej przypaść do gustu.

Piotr Celeban 6
Ciężkie miał zadanie, walcząc co chwilę z Hubnikiem. I choć napastnik Legii wielokrotnie umykał defensorowi Śląska, ten zawsze zdążał z korektą własnego ustawienia. Po zejściu Czecha z boiska miał już łatwiej, przy kolejnych chaotycznych atakach gospodarzy nie miał większych problemów z interwencją.

Mariusz Pawelec 6
Sporo lepiej niż z Jagiellonią, ale miał też łatwiej, gdyż miał naprzeciwko siebie zazwyczaj bardzo marnie grającego Manu. Dobrze też wypadł w asekuracji, często schodził za akcją do środka, wybił też piłkę z linii bramkowej.

Przemysław Kaźmierczak 7
Bardzo przytomna gra, na początku bardziej z przodu, kiedy jeszcze za partnera miał Sztylkę, później skupiony bardziej na destrukcji, kiedy przyszło grać z niedoświadczonym na tej pozycji Szewczukiem oraz bronić prowadzenia. Do tego dochodzi wyjątkowej urody gol. Bardzo złe jednak uderzenie przy rzucie karnym.

Dariusz Sztylka 6
Początkowe minuty niezbyt dobre, Legioniści za łatwo przedzierali się pod bramkę Śląska. Udało się jednak w porę opanować sytuację, przenieść ciężar gry nieco dalej od pola karnego, a krótki występ okrasić jeszcze piękną asystą.

Marek Gancarczyk 6
Dzięki temu, że grał bliżej środka, łatwiej było o próby kombinacyjnego rozegrania. Nie wyglądało wprawdzie tak spektakularnie jak szarże skrzydłem, ale choćby skuteczność nielicznych akcji świadczy, że było zespołowi potrzebne.

Piotr Ćwielong 7
Żywy dowód na to, że warto dużo się ruszać bez piłki. W ten sposób i miał udział przy bramce Mili i wypracował karnego. Pracowicie też z tyłu, kiedy przyszło skupić się już tylko na utrudnianiu życia rywalom.

Sebastian Mila 6
Pierwsze dwadzieścia kilka minut - katastrofa. Vrdoljak i Borysiuk nie dawali mu odrobiny miejsca i chwili spokoju. Potem już lepiej, w sytuacji przewagi liczebnej rywala dobrze rozgrywał pod presją, nie zastanawiając się zbyt długo, co zrobić z piłką

Tomasz Szewczuk 5
Bardziej swoje zrobił w środku niż z przodu. W ataku do gry Śląska za wiele nie wnosił, w czasie zaś gdy został przekwalifikowany na kolejną w swojej karierze pozycję, sumiennie przesuwał się za piłką i utrudniał rywalom rozegranie. Drugim Alanem Smithem nie będzie, ale swoją cegiełkę do zwycięstwa dołożył.

Łukasz Gikiewicz 5
Rzadko wychodził poza własną połowę, choć w tym przypadku można to zaliczyć na plus. Piłka w tym momencie rzadko będąc w posiadaniu Śląska przekraczała połowę, więc gdyby na nią czekał, można by było mieć do niego pretensje. Jeśli jakaś piłka wędrowała w jego kierunku, robił co się dało - starał się opóźnić maksymalnie moment, w którym wróci ona na połowę Śląska.

Antoni Łukasiewicz 5
Z czystym sumieniem można mu przyznać, że był istotną częścią procesu \"zamaltretowywania Legii\". Dobrze się ustawiał, sporo biegał i utrudniał Legionistom proces rozgrywania akcji. Czynił to wprawdzie dość głęboko, ale poza wyłapywanymi wrzutkami nie przyczyniło się to do przenoszenia piłki zbyt blisko pola karnego Śląska.

Waldemar Sobota
grał zbyt krótko, by podlegać ocenie