Sylwetka rywala: FC Carl-Zeiss Jena
FC Carl Zeiss to klub z ponad stuletnią, bogatą tradycją. Powstał 13 maja 1903 roku jako zakładowy zespół znanej fabryki sprzętu optycznego z siedzibą w dziś stutysięcznej Jenie – 2. mieście Turyngii, położonym nad Soławą. Trzykrotnie sięgał po mistrzostwo NRD (1963, 1968 i 1970), 4 razy po krajowy puchar (1960, 1972, 1974, 1980), a w 1981 roku dotarł do finału Pucharu Zdobywców Pucharów. Barwy klubowe: niebiesko-żółto-białe. Przed wojną był 12-krotnym mistrzem regionu, od 1933 r. występował w lidze okręgowej, 5 razy zagrał w mistrzostwach Niemiec. W okresie międzywojennym występował jako 1. Jenaer SV 1903. Reaktywowany w 1946 r. pod nazwą SG Ernst Abbe (od niemieckiego fizyka), następnie SG Stadion, BSG Carl Zeiss, BSG Mechanik.
Jako BSG Motor zadebiutował w sezonie 1952/53 w I lidze. Po kosmetycznej zmianie szyldu na SC Motor ponownie do niej awansował w 1956 r. i od tej pory nie opuścił najwyższej klasy rozgrywkowej NRD aż do jej rozwiązania. Przez ćwierć wieku miał tylko 2 trenerów: późniejszego selekcjonera Georga Buschnera (1958-71) i Hansa Meyera (1971-83). W latach 1961-83 drużyna zawsze finiszowała w górnej połowie tabeli. Na arenie międzynarodowej jenajczycy debiutowali w Pucharze Zdobywców Pucharów w sezonie 1961/62 i dotarli aż do półfinałów. Mecze rozgrywali u siebie oraz na terenie neutralnym. Wyeliminowało ich dopiero Atletico Madryt wygrywając zarówno w Jenie, jak i w... szwedzkim Malmoe. Na stadionie imienia Abbego padł wówczas rekord frekwencji: mający pojemność 20 tysięcy miejsc obiekt wypełniło... 27 500 widzów!
Kolejną ważną datą w dziejach naszego piątkowego sparingpartnera jest 20 stycznia 1966 r., kiedy to sekcja piłki nożnej uzyskała autonomię przyjmując historyczną nazwę FC Carl Zeiss. W 1968 r. miał wystartować w Pucharze Mistrzów, ale po inwazji na Czechosłowację UEFA ponownie rozlosowała pary pucharowe. W obu przypadkach Niemcy trafiali na Crveną zvezdę Belgrad, ale ostatecznie wycofali się. Co się odwlecze, to nie uciecze.Wiosną 1971r. jenajczycy w ćwierćfinale PEMK znów wylosowali jugosłowiański klub przegrywając tym razem na boisku.
W ciągu 14 lat tylko raz zabrakło Carl Zeiss w pucharach i jedynie w 1983 r. nie dali rady już pierwszemu przeciwnikowi (Girondins Bordeaux) odpadając z takimi rywalami jak Leeds United, Ruch Chorzów (0:3 i 1:0), Benfica Lizbona, Stal Mielec (1:0, 0:1, 2:3 w rzutach karnych), Bastia, Duisburg, ponownie Crvena zvezda, Real Madryt.
Bez wątpienia największym osiągnięciem CZJ był awans do finału PZP w 1981 r. Tym większy to sukces, że rozgrywki rozpoczął od wyjazdowej klęski z Romą (0:3). U siebie odrobił straty z nawiązką (4:0) następnie eliminując: obrońców tytułu Valencię, walijski Newport i Benficę. Sposób na nich znalazło dopiero w Duesseldorfie Dinamo Tbilisi (2:1).
Pożegnanie piłkarzy z Jeny z Europą nastąpiło jesienią 1988 r., kiedy odpadli z Sampdorią Genua. W latach 1991-94 i 95-98 grali w 2. Bundeslidze, do której wrócili niedawno na 2 sezony (2006-08) po zaliczeniu czwartoligowej kwarantanny (2001-05). Przed rokiem zakwalifikowali się do półfinału Pucharu Niemiec, w którym ulegli w Dortmundzie Borussii (0:3). W poprzednich rozgrywkach ledwo utrzymali się na 3. szczeblu (16. miejsce).
Wielu zawodników tego klubu występowało w reprezentacji. Mistrzami olimpijskimi w Montrealu (1976) zostali: bramkarz Hans-Ulrich Grapenthin, Konrad Weise, Lothar Kurbjuweit i Bernd Bransch. Na mistrzostwach świata w 1974 r. grali Weise, Kurbjuweit, Bransch, Harald Irmscher, Eberhard Vogel, Peter Ducke, a rezerwowym był Wolfgang Blochwitz. Srebrnymi medalistami z Igrzysk Olimpijskich w Monachium (1972) byli Weise, Kurbjuweit, Bransch, Irmscher, Vogel i Ducke, a w Moskwie (1980) Ruediger Schnuphase. Innym godnym uwagi jest fakt, że w latach 1968-74 Carl Zeiss nie przegrał u siebie ani jednego spotkania w rozgrywkach krajowych (uległ jedynie Wolverhamptonowi)! Stadion odczarował dopiero Magdeburg przerywając serię 84 gier bez porażki!
Obiekt ten był też świadkiem wyczynu Czecha Jana Żeleznego, który w 1996 r. ustanowił niepobity do dziś rekord świata w rzucie oszczepem (98,48 m).
