Klasyfikacja Fair Play
W klasyfikacji Fair Play, poza zachowaniem piłkarzy w meczach, ich stosunku do sędziów oraz ilości żółtych i czerwonych kartek, liczą się także tak zwana „pozytywna gra zespołu”, a także zachowanie publiczności. Pod pojęciem „pozytywnej gry”, regulamin rozgrywek najwyższej klasy rozgrywkowej rozumie ofensywny oraz otwarty charakter rozgrywania spotkań przez drużynę. Zachowanie publiczności ma również ważny wpływ na miejsce w klasyfikacji Fair Play ich zespołu, a głównie oceniany jest stosunek kibiców do piłkarzy, sędziów oraz kibiców przyjezdnych.
Spore znaczenie w tworzeniu ostatecznej klasyfikacji Fair Play, miał styl piłkarski jaki prezentowały drużyny w lidze. Tabela ta jest podobna do ligowej z zaskakująco wysokim miejscem Piasta Gliwice, ale to głównie czysta gra na boisku dała takie miejsce klubowi z Górnego Śląska. Zwycięzcą rankingu został, grający naprawdę ofensywnie i otwarcie, Lech Poznań. Poza tym frekwencje i oprawy spotkań na pewno pomogły Poznaniakom w zdobyciu tego tytułu. Końcowe miejsca klasyfikacji zajmują zespoły spadkowiczów, Cracovii i Górnika oraz Odry Wodzisław, które w minionym sezonie grały raczej antyfutbol, a często zachowania kibiców owych drużyn pozostawiały wiele do życzenia.
Miejsce wrocławskiego Śląska w posezonowym rankingu Fair Play, jest raczej zaskoczeniem. Grający ofensywny i atrakcyjny dla widza futbol, podopieczni Ryszarda Tarasiewicza, powinni zajmować wyższe miejsce w klasyfikacji końcowej. Poza aspektami czysto piłkarskimi, zachowanie kibiców przy Oporowskiej również nie odbiega od norm regulaminowych, a frekwencje wrocławskich kibiców i ich żywiołowy doping, nie powinny ujść uwadze oficjeli ze spółki Ekstraklasa S.A., odpowiedzialnych za ranking.