Wielkie Święto. Śląsk - Lechia

Zespół Lechii rozpoczął rundę jesienną w dobrym stylu. Trzy zwycięstwa, dwa remisy i tyle samo porażek stawiają gdańszczan z 11. punktami na 5. pozycji w ligowym zestawieniu. Ogólnie, Lechia nie należy do zespołów, które czują się na boisku rywala jak ryba w wodzie. Zdecydowanie lepiej zawodnicy z grodu Neptuna czują się na własnej murawie, gdzie w tym sezonie jeszcze nie przegrali. Potwierdzeniem tej tezy jest fakt, że jedyny komplet punktów z obcego terenu udało się ugrać w Opolu (0:2). Warta podkreślenia jest skuteczność napastników Lechii, którzy obok ofensywy Jagiellonii, Ruchu i bytomskiej Polonii ustrzelili najwięcej bramek spośród drugoligowców – 12.

Śląsk nie jest już tak zdecydowanym faworytem tego meczu, jak bywało to w poprzednim sezonie. Powiedziałbym nawet, że faworytami tego spotkania są goście z Gdańska. Powrót na „własne podwórko” może jednak zdopingować zawodników Śląska, pod warunkiem, że i trybuny zapełnią się widzami tak jak w poprzednim sezonie. Ewentualna porażka wrocławian ustali jednoznacznie cel jaki będą musieli realizować piłkarze, a nie będzie to bynajmniej walka o awans.



W marcu tego roku minęło 60 lat od chwili powstania marki Lechia Gdańsk. Zdecydowana większość tego czasu to występy na szczeblu centralnym. 16 sezonów w ekstraklasie i 30 na jej zapleczu - to liczby, które stawiają Lechię w roli weterana polskich boisk. Najlepszy okres w historii klubu przypada na lata 80. Wtedy to w sytuacji precedensowej w skali europejskiej, zdegradowany do III ligi klub sięga po Puchar i Superpuchar Polski. Zdobyte trofea uprawniają do gry w Pucharze Zdobywców Pucharów, w ramach, którego najważniejszym dla gdańszczan wydarzeniem, sciągającym na trybuny ponad 40 tyś widzów jest mecz z Juventusem Turyn. Później było już tylko gorzej. W prawdzie Lechii, rzutem na taśmę udaje się powrócić na boiska ekstraklasy, ale tylko na krótki czas. Ostateczne pożegnanie z najwyższym poziomem rozgrywkowym nastąpiło wiosną 1988 roku. Późniejsze fuzje z Olimpią Poznań i Polonią Gdańsk nie przynoszą spodziewanej rewolucji. Po kilku latach balansowania pomiędzy II a III ligą Lechia postanawia wrócić do autonomii i rozpocząć rozgrywki od klasy „A”. Był to sezon 2001-02, od tamtej chwili trwał mistrzowski marsz w górę ligowej hierarchii. Marsz, który zakończył się, w tym roku krótkim – miejmy nadzieję – przystankiem „II liga”.



W dotychczasowej historii zmagań pomiędzy obiema formacjami odnotowaliśmy 24 mecze ( wliczając spotkania Olimpii/Lechii i Lechii/Polonii). Bilans tych spotkań to 12 – 7 – 5 na korzyść Śląska, przy bilansie bramkowym 42-21. Zaznaczmy również, że podobnie jak Jagiellonii, tak i Lechii nie udało się dotąd zdobyć „Twierdzy Wrocław”.



Reasumując, mecz zapowiada się bardzo ciekawie. Nóż na gardle wrocławskich graczy powinien obudzić w nich dziką żądzę walki o każdy centymetr murawy. Taka postawa, naprzeciw waleczności gości, której specjalnie przedstawiać nie trzeba, gwarantuje masę emocji. Zapraszamy zatem wszystkich na stadion !!! W takiej chwili doping kilku tysięcy gardeł jest naszym zawodnikom bardzo, ale to bardzo potrzebny. Pamiętajmy również o akcji „zielony stadion”, o której przypominajmy wszystkim swoim znajomym.

. Goście wyruszyli z Gdańska już dziś rano, po przyjeździe na miejsce zaplanowano trening, następnie nocleg i krótki rozruch. Do Wrocławia nie pojechali kontuzjowani Piotr Cetnarowicz, Sławomir Wojciechowski, Sebastian Fechner i Marcin Szałęga. W barwach zielono-biało-czerwonych zadebiutuje najprawdopodobniej Michał Ilków-Gołąb